Herdruk binnen 6 dagen!
Gisteren was een fantastische dag, de postbode kwam een heel speciaal pakketje bezorgen: de tweede druk van 60 dagen. Geweldig! Je hoopt van tevoren dat je boek het goed zal gaan doen, maar dit overtreft al mijn verwachtingen!
Boekpresentatie Paagman
Ik wist het honderd procent zeker. Ik zou een beige chino aantrekken met een zachtgroen truitje. Maar op de dag van mijn boekpresentatie sloeg de twijfel opeens in alle hevigheid toe. Was het niet te simpel? Maakte die kleur me niet wat flets? En zo’n bijpassend sjaaltje, dat was toch niets voor mij? Was het niet beter om toch gewoon dat blauwe jurkje aan te trekken…?
Recensie Biblion
Alle recensies zijn belangrijk, maar naar die van Biblion kijk ik altijd met net wat extra spanning. Ik ben er erg blij mee!
Recensie Leesfanaten
De allereerste recensie na de boekpresentatie was die van Leesfanaten. Meteen een heel mooie waar ik trots op ben!
***** Vijf sterren!
Hoe ga je ermee om als je verloofde overlijdt aan de gevolgen van zinloos geweld, terwijl je in verwachting bent van jullie eerste kindje? Het overkomt Emma in het boek 'Zestig dagen', geschreven door auteur Gillian King.
60 dagen aftellen...
Het grote aftellen is begonnen en de website Chicklit.nl telt gezellig met me mee. Maak 60 dagen lang kans op een exemplaar van O, o, Olivia. Klik hier voor meer informatie en doe mee!
Zestig dagen
Afgelopen week is de voorjaarsbrochure van mijn uitgeverij op de markt gekomen met daarin de prachtige aanbieding van 60 dagen die ik graag met jullie deel. Mooi geworden, hè? Daar kun je toch uren naar blijven kijken?

The making of...

Het mag niet te saai zijn, maar ook niet te hysterisch. Het moet diepgang hebben, maar het moet ook weer niet te zwaar zijn. Humor, maar niet over the top. Een tikkeltje onvoorspelbaar zou leuk zijn, maar het moet ook echt herkenbaar zijn. Boeiend vanaf het begin, origineel, het liefst nog met een twist en uiteraard een happy end…
Deze woorden stonden dikgedrukt op mijn nog lege pagina. Waar moest ik over gaan schrijven…?
Stamppot met worst

‘Waarom zijn al die mensen hier bruin?’ zei mijn vierjarige dochter net iets te hard.
‘Hoe bedoel je?’ vroeg ik verbaasd.
‘Nou, al die mensen hier. Hij, en zij. En hij. En zij. Allemaal bruin.’
Sprak ze het woordje bruin nu op een licht afkeurende manier uit? Nee, onmogelijk.
‘Het is eigenlijk niet zo netjes om bruin te zeggen,’ zei ik op zachte toon. ‘Je kunt beter donker zeggen, dat is netter.
- 1
- 2
- 3
- 4
- volgende ›
- laatste »


